بلند شو زهرا، بلند شو!

دیشب سمت خونه که می اومدم، چیزی تو دلم بود

ترکیبی از غم و حسرت و دست و پا زدن برای زندگی...

به خودم گفتم: باید مقاوم باشم...خیلی بیشتر از این ها باید مقاوم باشم.

وقتی لیوان بلوری از دستت بیفته و بشکنه، دیگه از دست کسی براش کاری ساخته نیست. اما من آدمم! وقتی آدم می شکنه، پناه می بره، به یه بزرگتر، به یه کسی که دردشو بفهمه، یا دنبال یه اشاره از یه اهلِ دله تا سرپا شه و باز یادش بیاد که زنده ست...فقط همین: زنده است! زنده "باید" زندگی کنه!

امروز یه بزرگتر بهم گفت:

"شاد باش؛ فرصت حیات تکرار نمیشه. بلند شو بساز از نو. سرنوشت آنچه را برای تو می نویسد که به سمتش قدم برمی داری؛ داری کجا میری؟ شکست مال آدمه اندوه مال آدمه جدایی مال آدمه اینها جزیی از دارایی ما روی زمین تا با گذشتن از اونها جزو ثروتمندان بشیم تا یاد بگیریم چه جوری از عقلمون موقعیتهامون و شرایط زندگیمون استفاده کنیم بلند شو زهرا بلند شو..."

پ.ن: به قول قیــدار، حق! نفست گرم... دوستت دارم عزیزدلم!

/ 5 نظر / 36 بازدید
فاطمه زاهدی

سلام زهرای عزیز دل خوشحالم که اینطور فکر میکنی... گاهی بلند شدن خیلی سخته! زندگی ادامه داره، از ته دلم آرزو میکنم که زندگی به کامتون باشه و دلتون شاد و با طراوت. یکی دو ماهه قراره کار مهمی انجام بدم اما شرایطش جور نمیشه. شک ندارم که مصلحتی توش هست. و من هم کم صبر... دعا کنین برای من ، برای کارم!خیلی مهمه. [گل]

خاکدان

همه مادر بزرگ هارا خدا بیامرزد ، مادر بزرگ من میگفت : اگر بزرگ نداری برو در سایه سنگ بزرگ بنشین خدا این بزرگتر ها را برای ما نگه دارد . همچنان راست قامت و استوار باشید . یا علی

سرشار

سلام زهرایی راست گفته و قشنگ ... سخته اما، بلند شدن! ... امیدوارم تو بتونی ...

behdone

سلام بسیار زیبا و مفید.

اقلیما

حق! نفسش گرم ! بلند شو زهرای خوب! بلند شو! دنیا محتاج تابیدن توئه! [ماچ]