دو. افتان و خیزان

سلام پدر


دومین نامه را با سلامی آغاز می‌کنم که به گشودنِ پنجره نمی‌ماند. شکسته‌بودنم را می‌بینید... و می‌دانم که التفات به این زخم‌خوردهٔ عاصی دارید.

پدر، در قدم‌های نخستین، بسیار ضعیف و ناتوانم و بد عمل کردم.

خدا به نوح گفت کشتی بساز در پیش چشمان ما: وَاصنَعِ الفُلکَ بِاَعیُنِنا.

کار من در توفان‌ها چگونه خواهد بود؟ تردیدی نیست که باید به وظیفه عمل کنم تا از چشم خدا نیفتم. اما مهم همین شناختن وظیفه است...

تنها مثل طفلی که در برداشتن گام‌های اول زندگی، هی می‌افتد و مدام چشم به پدر و مادر دارد، من نیز افتان و خیزان، چشم به نگاه شما دارم.

مرا به سمت رضایت خودتان هدایت کنید.


۱۶ آذر ۱۳۹۷

/ 0 نظر / 18 بازدید