اَلَیسَ اللهُ بِکافٍ عَبدَه؟

همیشه می شود دل به یک معجزه بست

همیشه می شود با امید معجزه نفس کشید، خوابید، صبح از رختخواب بلند شد

همیشه می توانی چشم بدوزی، به انتظارِ اتفاقی که می طلبی اش

و با این انتظار شیرین شوی، مثلِ چایی که با حبه قندی نرم...

می توانی روزها را با امید، با عشق، با آغوشِ باز، با کلماتِ روشن

با لبخند، با بوسه، با دریافتنِ هر دم و بازدم بگذرانی

به ایستادن بر سرِ پا دنیا دنیا خدا را شاکر باشی

به چشم گشودنِ عزیزت... به نفس کشیدنش، به صدایش، به صدایش...

همه ی این ها کافی ست تا غصه ی فردا روی شادمانی امروز دلت پرده نیندازد

غصه ی جان وجهانی را که به دمی بند است، نخواهم خورد

خدا ..خدا ..خدا .. کافی است...

/ 11 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
فائزه

سلام مهربان بانو.. فوق العاده بود... خدا،خدا، و تنها خدا کافی ست.. [گل]

مونا

درطلب سستی چو ارباب هوس کردن چرا؟ راه دوری پیش داری، رو به پس کردن چرا؟ صائب سلام زهرا جان خیلی زیبا نوشتید خیلی!!! پنجرۀ امیدت همواره پرنوره!!

اقلیما

یاد این جمله افتادم : دلگرم می شوی وقتی که می دانی ، تدبیر زندگی ات به دست آن بالا سری است ... و آنگاه دلت گرم می شود، همه چیزت به بهترین شکل عوض می شود. و این آیه... منو مجنون می کنه! [لبخند]

سرشار

سلام زهرای عزیزم . دوست داشتم این پستت رو ... دو سه بار خوندمش[گل]

فائزه

سلام دوست من.. خیلی وقت بود برای پست هام دعوت نکرده بودم. این بار اما..... دعوتید،منتظرم..

ريحانه

سلام هميشه " بايد " اميد داشت . تنها " خدا " انسان رو کفايت ميکند ، تنها .

کآتب

کاش این جمله "ایمانم" بود!

مهدی رزاقی

سلام و دعای خیر