فیروزه باران
شعرها و دلنوشته های زهرا ابراهیم پور
یک روز که در چشمهایت آسمان پنهان می شود ولباس های تمیزت بوی دود می گیرند٬ من تشنه ی آتش کلامت می شوم * یک روز روشنی دانه های باران سیاهی مویت را به بازی می گیرد وشانه های من بی چتر خیس اشکهای تو می شوند * یک روز در چشمهایم تو پیدا می شوی وکلماتم شعله ور می شوند در آتش روشن وجودت... یک روز که... خاموش خواهد کرد ما را باران!
نوشته شده در شنبه ٢٧ آبان ۱۳۸٥ساعت
۱٢:٠۱ ب.ظ توسط زهرا ابراهیم پور نظرات () |
خانه ی من سمت باران است/
پر از پروانه و هوای پاییز/
و عطر پرتقال و پونه/
در خانه ی من به وفور شعر هست/
و پنجره ها آسمان را قاچ می کنند/
برای مهمان ها/
بفرمایید:انار و آسمان در کاسه ی فیروزه/
نوش جانتان...
