فیروزه باران
شعرها و دلنوشته های زهرا ابراهیم پور
می دونستی نمی میرم وقتی با غصه ها زنده م منو کشتی با سکوتت ولی عاشق تو موندم *** نگو تنها بودن من سهم من از آسمونه اگه بشکنم ٬نگاهت باز تو یاد من می مونه *** من اگه خاطره بودم از دل تو نمی رفتم تو اگه پرنده بودی راز پروازو می گفتم *** با غرور بی دلیلت منو بی وفا شکستی شیشه بودم اما انگار تو یه تکه سنگ هستی *** ... ماه و تو بغل می گیرم میرم اما بی تو میرم بارون جاده ها میشم بوی خوب مه می گیرم *** من و قلب بی قرارم میشمریم ستاره ها رو تا شبی که قصه باشیم پر کنیم ترانه ها رو
نوشته شده در شنبه ۱۸ آذر ۱۳۸٥ساعت
٢:۱٢ ب.ظ توسط زهرا ابراهیم پور نظرات () |
خانه ی من سمت باران است/
پر از پروانه و هوای پاییز/
و عطر پرتقال و پونه/
در خانه ی من به وفور شعر هست/
و پنجره ها آسمان را قاچ می کنند/
برای مهمان ها/
بفرمایید:انار و آسمان در کاسه ی فیروزه/
نوش جانتان...
